|
Sevgi
Sevgisiz yaşamak gece ile gündüzün bir olmasına benzer. Gece ile gündüzü ayıramamak için kör, sevgiyi tadamamak için de kalpsiz ve ruhsuz olmak gerek... Darbe yemiş, kırılmış bir insan, karşısındaki insana haklı olarak güven duygusunu ve yüreğindeki sevgisini yitirmiş durumdadır. İyi, kötü, yalan, doğru. Bu gerçeklerin arasında kalan insanın iradesi bu yüzden sağlıklı bir karar vermekte güçlük çeker. Günümüzde öyle insanlar var ki, her hali ile dost görünümlü, fakat içi tıpkı çıfıt çarşısına benzeyen fesatlık, kıskançlık ve düşmanlık duygusu ile dolu dopdolu...
Günlük yaşamdaki çarpıklığı gören, bu çarpıklığı yaşayan insanların rahat bir yaşam sürdürmeleri, birbirlerini dostça, kardeşçe sevmeleri mümkün mü? Elbette ki hayır. Bizler aynı çeşmenin sularıyız, fakat kimimiz acı, kimimiz tatlı su ayrıcalığı ile akıp gitmekteyiz... Toplum, ruh kökü çürümüş, hasletini yitirmiş durumda. Dejenere olan çevresi ile hiçbir şekilde uyum sağlayamıyor. Sorunlar, yaşanan entrikalar karşısında sağlıklı bir uyum göstermesi de maalesef mümkün değil.
Sosyal dayanışmanın hemen hemen yitirilmeye yüz tuttuğu günümüzde, ikiliği içimizden atıp birliğe, beraberliğe sarılsak gönüllerimizden kayıp gitmekte olan sevgi duygusunu kurtarabilir, saygılı ve huzurlu bir toplum oluşturabiliriz. Entrikaların anlaşılmaması için sarfedilen çaba, dürüstlük ve sevgi için sarfedilirse istenilen ahengi bulmak için yeterli olacağı inancındayım.
KADİR UTUŞ
|
